Stanisław Skierkowski: Ideolog Myśli zachodniej – Lech Karol Neyman

Lech Karol Neyman urodzony 7 lutego 1908 w Poznaniu, znany po pseudonimami „Wacław Górnicki”, „Butrym”, „Domarat”. Swoją przygodę z edukacją rozpoczął w 1918 roku w Gimnazjum św. Marii Magdaleny w Poznaniu, gdzie w 1926 roku zdał maturę. Następnie rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Poznańskim i ukończył je z dyplomem magistra w 1932 roku. W czasie odbywania studiów pełnił funkcję prezesa w Polskiej Korporacji Akademickiej Helionia, był także działaczem Obozu Wielkiej Polski oraz Młodzieży Wszechpolskiej. W tym czasie odbył także dwuletnie szkolenie wojskowe. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Prokuraturze Generalnej w Poznaniu. Po powstaniu Obozu Narodowo – Radykalnego w 1934 roku postanowił swą działalność polityczną związać właśnie z tą organizacją, w której był jednym z wyróżniających się działaczy.

Przełomowym momentem w jego życiu był rok 1939 gdyż 24 sierpnia został zmobilizowany do wojska na funkcję adiutanta 56. Pułku Piechoty. Brał udział w Kampanii Wrześniowej min. w Bitwie nad Bzurą. Podczas walk w Puszczy Kampinoskiej został ciężko ranny otrzymując 26 ran. Ranny i załamany psychicznie podjął próbę  nieudaną próbę samobójczą gdyż jego pistolet dwukrotnie nie wystrzelił. Został odnaleziony dopiero po ponad dobie przez polskich żołnierzy skąd transportowano go do Modlina. W wyniku odniesionych ran został inwalidą, co nie ograniczyło jego aktywności politycznej.

Po klęsce we wrześniowej angażował się w działalność konspiracyjną, początkowo była to Grupa Szańca wywodząca się z rozłamowej frakcji ONR – ABC. Po utworzeniu Narodowych Sił Zbrojnych w 1942 roku został mianowany kierownikiem Wydziału Zachodniego w Służbie Cywilnej Narodu. Od grudnia 1944 był członkiem sądu oficerskiego przy Dowództwie NSZ. Był także członkiem Komitetu Politycznego tajnej Organizacji Polskiej oraz od marca do kwietnia 1945 r. pełnił funkcję komendanta Okręgu Pomorze NSZ z siedzibą w Poznaniu.

15 lutego 1947 roku zostali aresztowani przez funkcjonariuszy Departamentu III Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Po prawie miesiącu przesłuchań został skazany na karę śmierci przez Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie. Pomimo pisanych próśb o ułaskawienie do prezydenta Bieruta12 maja 1948 roku poniósł śmierć przez rozstrzelanie min. wraz ze swoim dowódcą Stanisławem Kasznicą w piwnicach mokotowskiego więzienia.

Był jednym z głównych ideologów zarówno ONR – ABC jak  i NSZ, redaktorem naczelnym pisma „Naród i Wojsko” autorem broszur konspiracyjnych: Polska po wojnieSzaniec BolesławówLikwidacja niemczyzny na ziemiach zachodnich. Był głównym pomysłodawcą ustanowienia polskich granic zachodnich na wysokości Odry i Nysy Łużyckiej.

W lutym 2005 roku czyli dopiero po 57 latach wyrok kary śmierci został symbolicznie unieważniony. Natomiast w 2009 roku  pośmiertnie odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski przez śp. prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Do 2012 roku miał on jedynie symboliczny grób, dopiero w ramach projektu naukowo-badawczego „Poszukiwania nieznanych miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego z lat 1944-1956″ jego szczątki zostały zidentyfikowane na terenie kwatery „Ł” cmentarza powązkowskiego w Warszawie.

Źródło: https://kierunki.info.pl/2016/05/stanislaw-skierkowski-ideolog-mysli-zachodniej-lech-karol-neyman/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *